Zaterdag weer met V. in Rotterdam afgesproken. Erg gezellig. Zie onder voor enige toeristische snapshots. Oh ja, en alles past :)




Deze is nog van Vrijdagavond 4 augustus. Op zich een quiet evening met HG en de film "Big Fish". Ik vond hem erg mooi. Daarna voelde ik me ineens niet zo leuk. Waarschijnlijk omdat in de film de vader-zoon relatie nogal centraal staat. Nou ben ik natuurlijk geen zoon, maar goed. En ik las weer eens in de dagboekjes van oom Karel, waardoor ik steeds verdrietiger werd. 31 juli was hij jarig. Kun je iemand missen die je helemaal niet gekend hebt? Heb ik zijn gevoel overgenomen, of versterken zijn woorden mijn eigen gevoel? En onvoorwaardelijke liefde, bestaat het nou? Voor m'n ouders zou het toch zeker moeten gelden, of geldt het alleen als ZIJ zelf geloven dat ze het voelen? Ik zie het niet, ik voel het niet. Geef dan het geld maar.
[edit]
Het bestaat wel. je ziet het alleen niet altijd. Ik houd namelijk onvoorwaardelijk van mijn ratjes (ja dus ook als ze 's nachts ontsnappen). En van mijn beste vriendin. Die kan wel een potje bij me breken! :) En andere vrienden, van wie ik energie krijg. De mes-in-het-hart-ellende begint bij exen en ouders.
[/edit]
1 comment:
het gevoel van big fish is wel universeel denk ik...
enne.. begin dan ook maar niet aan History of Love van Nicole Krauss; toen ik het uithad kon ik die avond alleen nog maar huilen.
Post a Comment